เขาทำได้เราก็ต้องทำได้สินะ

วันนี้เป็นวันแรกของการเขียนบล็อก

แต่มันก็ไม่ใช่วันแรกที่เราเขียนไดอารีด้วยสินะ

ปกติจะเขียนไดอารี่นี้ในกูไลฟ์ แต่บรรยากาศมันเปลี่ยนไปล่ะ

สมาชิก หายเกลี้ยงไปเล่นhi5

แอบเซง อีกอย่าง เบื่อ เขียนที่นั่นล่ะ เพราะว่า ล่มบ่อยจริงๆ

วันนี้ เป็นวันที่ เราไม่ค่อยมีความสุขเท่าไหร่

ปกติ จะหัวเราะทั้งวันทั้งคืน ( บ้า)

แจ่ว่า ตกตอยเย็น

ซ้อมมรรยาทกัน

ทำเอาหนักใจ + เจ็บตัวไปด้วย เนื่องจากการที่ ซ้อมวันแรกแล้วซ้อมวันที่ 2 วันที่ ได้ไป

และวันนี้คือวันที่ 4 ไปแล้วรู้สึกว่า เราทำไม่ได้อ่า เลยมองหน้าคนสั่งก่อน แล้วคนสั่งก็เลยถามว่า

มองหน้าไม?? เราแอบเสียความรู้สึกนะ แต่ก้ โทตัวเองนี้แหละว่า อยุ๋ๆก้มองหน้าอ่า

ชั่งเถอะ

วันนี้ไปห้องสมุดได้ หนังสือ 2 เล่มมาอ่าน แก้เซง

1. หนังสือเคมี ม.4 5 6 ของ พ.ศ.พัมนาไม่รู้ว่ามันจะดีรึเปล่าเลย

2.หนังสือม.5 ชีววิทยา เอามาอ่านเรื่อง พืชดอก เพราะว่า ต้องสอบอ่าน โอลิมปิก

เรื่องดีๆวันนี้ก้มีนะ

เช่น วันนี้เราเป็นผุ้นำแฟชั่น คือ เราไปซื้อ pre-admission ที่ห้องแนะแนว ในคาบแนะแนว

พอเราไปซื้อเสร็จ ก้เลยไปบอกกับ พี่ศรีและคลอสให้รีบไปซื้อ กลัวหมด

เสร็จปั๊บ คนในห้องต่างพากันซื้อใหญ่เลยอ่านะ

วุ่นวาย รีบวิ่งกลัวหมดกัน อิอิ เป็นไง เราเทพพพ ( ฝันไปคนเดียวอีกแล้วเรา)

เรื่องฮาวันนี้อีกคือ เราผลักนิวตกเก้าอี้ แบบว่า ผลักแค่นิดเดียวเองไปซะและ

ต้นเหตุคือ มันมาทำเราก่อน นั่งเขียนอยู่ดีๆ มาตบหลังรัววว เลย

เราหันมาจะไปผลักมันแค่แกล้งๆ มันกับตกลงไปนั่งบนพื้น คนในห้องหันมา มอง เป้นตาเดียว

5555+ เรานั่งหัวเราะ ส่วนนิว หน้าแดง เลย

ความคิดในวันนี้ คือ จงเดินหน้าต่อไป และลืมอดีตมันไปซะ

ทันตะ ทันตะ ทันตะ ที่รักกกก